Tramlijn Begeerte

Tramlijn Begeerte is een topklassieker uit het Amerikaanse Realisme, en vestigde Marlon Brando’s naam als één van de grootste acteurs van de zogenaamde method acting school, waarbij de acteur volledig opgaat in zijn personage.

Oscarnominatie-materiaal dus. Maar de Tramlijn is geen lekker, licht en luchtig stuk. Het pakt enkele van de meest onverkwikkelijke maatschappelijke en psychologische thema’s aan: narcisme, drankverslaving, huishoudelijk geweld en verkrachting.

Toch is het één van de meest opgevoerde en geliefde stukken in het theater. Juist omdat het zo waarachtig is. Omdat alle rollen zulke uitdaging vormen voor acteurs, die kunnen schitteren door de levensechte dialogen en karaktertekeningen. Door de emoties, die als wervelwinden neerslaan op het toneel. En door het eindakkoord, brutaal en hartverscheurend. Het stuk is 75 jaar oud. En nog altijd een hedendaagse hartenkreet. Een klassieker, dus.

Theater-productiehuis: één zee (van Ann De Winne en Frank Aernout)
Originele tekst: Tennessee Williams (a streetcar named Desire)
Vertaling: Janine Brogten
Regie: Koen Van Impe
Spel: Kevin Janssens, Clara Cleymans, Evelien Bosmans, Ben Segers, Sandrine Van Handenhoven, Yemi Oduwale, Ann De Winne, Rino Sokol, Leo de Clippeleir, Flora Van Canneyt
Decor: Saskia Lauwaard
Kostuums: Marie Dries
Art director: Tom Boute

Met de steun van de Tax Shelter maatregel van de Belgische Federale Overheid